Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Stagnacja

Gdzieś znikło uniesienie,
doznania nadzwyczajnych chwil.
Wszystko sie stało zobojętnieniem.
Cały romantyzm życia prysł!
Rozum silniejszy niż uczucia.
Dusza schowała się głęboko
w trzewiach gdzieś?
Bliższa ciału koszula,
niż "wiersz".
... I jakoś nie mam siły.
Chęci już jakby brak?
Tkwię w tym stanie,
jak drzazga w palcu.
...Ropieje rana.

autor

Miłosz

Dodano: 2019-08-04 10:42:37
Ten wiersz przeczytano 432 razy
Oddanych głosów: 8
Rodzaj Toniczny Klimat Zimny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (6)

marcepani marcepani

Cóż począć, można spocząć :) na laurach. To żart :)
Wiersz wymowny, życiowy i dobry.

AMOR1988 AMOR1988

Tak to w życiu jest a stagnacja nie jest dobrym
rozwiązaniem.

krzemanka krzemanka

Miejmy nadzieję, że to stan przejściowy. Drzazga
zwykle się uwalnia. Pozdrawiam autora:)

anula-2 anula-2

Miłosz jako pesymista,
wnioski jakby a vista.

Pozdrawiam Miłoszu, skąd u Ciebie faceta, taka
oznaka frustracji i drętwoty?

Żyleta Żyleta

Stan wyjątkowo bliski. Pozdrawiam.

mily mily

Serdecznie współczuję peelowi.
Nie znam takiego stanu i mam zamiar nie poznać...
Pozdrawiam.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »