Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Jesień

W szarości dnia, jak tonące łzy,
Monotonia cieni, jak krzyk samotnej duszy.
Jesienny mrok jak czarny płaszcz opadł na świat,
A umierające życie szeptem mówi o swojej krótkiej ścieżce.

W pustce i obojętności, upadku i śmierci toniemy,
Jak liście na wietrze, bez celu błądząc bez końca.
Samotność, ta okrutna towarzyszka naszych myśli,
W mroku tęsknoty, gdzie śmierć krąży jak cień.

Deszcz skropił ulice, jak łzy żalu i stracie,
W obojętności świata, czujemy się jak obcy w obcym świecie.
Wiatr niesie szepty przeszłości i zapomnienia,
Jesienny mrok, w duszach naszych, zbiera żniwo cierpienia.

Umierający świat, to opowieść o nicości,
Śmierć krocząca obok, jak wieczna niewiadoma.
Utracone chwile i dni, jak księga złych snów,
W tej menarcholii, w jesiennym mroku, smutek wiecznie płynie jak strumień w mrok.

autor

Ozzy Perpurl

Dodano: 2023-11-05 19:16:38
Ten wiersz przeczytano 410 razy
Oddanych głosów: 4
Rodzaj Monolog Klimat Melancholijny Tematyka Przyroda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (3)

Maria Sikorska Maria Sikorska

jakoś tu smutno...
a tu
Deszcz skropił ulice, jak łzy żalu i stracie,
raczej
"i straty", albo "po stracie"

anna anna

bardzo ponura ta Twoja jesień. Ja raczej inaczej ją
widzę.

sturecki sturecki

Typowa, ponura atmosfera jesieni, kolejna na forum. W
mrocznym tonie opisuje spadek nastroju i siłę natury,
przedstawiając jesienną melancholię i subtelnie
nawiązując do ludzkich doświadczeń.
(+)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

AMOR1988

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »