Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Moje kochanie

Nigdy, nikomu „kocham” nie powiedziałam,
Bo zawsze inne, „lepsze” wymówki miałam.
Nie mi było kochać.
Nie mi było czuć.

Zawsze zimna jak góra lodowa,
Odporna na wszelkiej czułości słowa.
W głębi duszy i serca cierpiałam,
Ale swoje i tak lepiej wiedziałam.

Zawsze toczyła się we mnie wojna,
Która nigdy ustać nie mogła.
Do dziś nie chce,
Lecz może ustanie...

Kiedyś mówiłam: nauka, wiedza i wykształcenie,
Teraz wiem, że i miłość w życiu ogromnie cenię.
Tylko do kogo? – to jest pytanie,
Które nie jedno ma rozwiązanie.

Kochać naprawdę można jednego.
Tego” swojego”, najważniejszego.
Czy Go znalazłam? Jakże mam poznać?
Czy Go odnajdę? Czy temu sprostam?

Pamiętaj wiec człowiecze:
Zauroczyć, zakochać, a kochać – to sprawy różne.
I nijak ich człeku nie zbadasz
Jeżeli w sobie prawdziwej miłości nie posiadasz.

autor

Juna

Dodano: 2005-01-17 22:13:17
Ten wiersz przeczytano 510 razy
Oddanych głosów: 8
Rodzaj Nieregularny Klimat Melancholijny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »