Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Podlaskie Łosice

Na podstawie już istniejącej legendy o Łosicach, z tomiku "MIASTA MI BLISKIE"

Na wschód od Warszawy jest piękniej
niż "Na wschód od Edenu".
Swojskie kemy, moreny polodowcowe
i krzyżówka mazowieckiego z ruskim.

Ludzie korzennie z obrębu lądolodów,
po zlodowaceniach plejstoceńskich,
z ogromnie wyczulonym sumieniem,
ciepło słowem czynią i dobrym jedzeniem.

A po dolinie wije się Toczna. Ech, Podlasie
ty nasze kochane, jeszcze nie zatrute,
bo przecież... Dzięcioły, więc nie wypada
by do sąsiada duch ze skargą wpadał.

I nie zdzierżę by nie sypnąć, skąd na
tablicy Łosice, a nie łosie czy jelenie.
Trudno uwierzyć, lecz legendy dzisiaj
w cenie i według tutejszej, znalezionej

hen pod lasem, nazwa ma korzenie nie w rogach jelenia, ani łosia, łoszy, czy małej łosiczki; zadziwiony tym faktem był nawet Słonimski.

Kiedy kilka herbów fałszywych zobaczył – sprytną łasicę, dwa lwy i białego konia w biegu – był bliski rozpaczy – który właściwy i który faktom bliski? Lecz ostatecznie -

w herbie po dziś dzień, biegnie biały koń, dumny jak dziewica, lekki niczym mgła. Hmmm. Lecz w dalszym ciągu, wielką niewiadomą stanowi nazwa ta.

W języku rosyjskim - koń to łoszadź, a że w myśl legendy, szedł ruski królewicz tędy, brnął przez bagna i lasów gęstwiny, nie wiedzieć czemu, lecz był anielsko niewinny.

Wiedział tylko tyle, że musi wciąż do przodu iść i jego szczęście nie jest w tyle, lecz tu po prostu tu gdzieś musi być. Już prawie padał ze zmęczenia, gdy nagle – z drzewa naprzeciwko,

niebiańska jasność lśni na wszystko, a wtedy
ujrzał pod tym drzewem białego konia i oniemiał z wrażenia oczywiście. Po chwili piękny biały koń, tak się odezwał doń:

- Królewiczu, w prawej kieszeni masz nóż. Weź go i w moje kopyto ostrzem włóż.

Kniaź uczyniwszy prośbie zadość, ujrzał cud-pannę w sukni mgielnej, w miejscu gdzie koń go prosił rzewnie. Panna podała dłoń. Czarowny uśmiech twarz ozdobił.

A był to znak, że dalej – będzie wspólny szlak.

I żyli długo i szczęśliwie, z gromadką pociech
urodziwych. Stadniną własną się cieszyli.
Jak wieść gminna niesie - nigdzie na świecie piękniejszych koni nie znajdziecie.

Ile w tym prawdy ktoś zapyta – odpowiem jak onegdaj wieszcz:

"Czucie i wiara silniej mówią do mnie..."
niż dzień biegnący wciąż po słońce;
ni karze, ni nagrodzi.

Nic nie szkodzi.

Cudze chwalimy, mało wiemy o sobie.

autor

mariat

Dodano: 2016-04-22 19:40:20
Ten wiersz przeczytano 6096 razy
Oddanych głosów: 50
Rodzaj Nieregularny Klimat Ciepły Tematyka Szkoła
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (50)

Larisa Larisa

Piękna jest nasza polska ziemia...
I mamy bardzo bogatą historię herbów szlacheckich...
Cudownie piszesz!
Zaczytałam się...
Serdecznie Cię pozdrawiam

magda* magda*

Ech, lubisz dociekać historii. Masz dryg do tego, bo
fantastycznym piórkiem o tym rozprawiasz.Chylę czoła i
choć się powtarzam, to inaczej nie potrafię czytając
Twoje wiersze.

Zosiak Zosiak

Dziękuję Mario za życzenia :)

bielka bielka

Wspaniała wycieczka, z ciekawą bajkową historią:)
Pozdrawiam

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Piękna zachęta, by Podlasie
odwiedzać, a i puenta
bardzo przemawia.
Warto było przeczytać:)
Pozdrawiam serdecznie.

B.M. B.M.

Piekna historia :) pieknym piórem pisana. :)
pozdrawiam

bronislawa.piasecka bronislawa.piasecka

Podlasie to piękne uroczysko. Córka moja mieszka w
Lipsku to lubię zwiedzać bagna nadbiebrzańskie.
Pozdrawiam.

molica molica

Witaj,
przegapiłam ten szmat historii.
I już się poprawiam.
Łączę pozdrowienia.

Andrzej13 Andrzej13

Ładnie z refleksją...
pozdrawiam

Halina53 Halina53

Oj pachnie mi tu powiedzonko...cudze chwalicie, swego
nie znacie...a przecież i u nas piękna wokół pod
dostatkiem i historii tyle...Twój wiersz to nam
przybliża...nie znam historii herbów...a jak
czytam,mają ciekawą historię...pozdrawiam serdecznie

mariat mariat

Weno kochana - przecież każdy może pojmować po
swojemu. Ty chcesz moje słowa zrównać ze znanym
powiedzeniem, a ja na myśli miałam to, co w owej
chwili wiatr mi przyniósł.
Czyż nie jest tak, że zachwalamy np. Karaiby, a nie
wiemy, że za naszym ogródkiem rozkwitła złocistolistna
Magnoliopodobna królowa kwiatów.

_wena_ _wena_

Z przyjemnością przeczytałam wiersz, latem będę na
Podlasiu i cieszę się, że będę mogła zwiedzić Łosice i
ich okolice :) Mario, mbsz w dopisku pod wierszem
'...mało wiemy o sobie' nie jest adekwatne do
powiedzenia "Cudze chwalicie swego nie znacie, sami
nie wiecie co posiadacie" bo o sobie samym wiemy dużo,
chociaż nie wszystko ;) Serdecznie pozdrawiam,
zasłużony plusik zostawiam.

Damahiel Damahiel

wszystko lepiej będzie i nie oznacza że źle

andrew wrc andrew wrc

Bóg zapłać Mario za dobre słowo:) pozdrawiam
serdecznie i życzę pięknego dzionka

abranski abranski

Tyle w Polsce pięknych miejsc, w których wielu z nas
nie było.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

AMOR1988

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »