Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Rimbaud

Szumią drzewa, wiatr w koronach pije,
Statki odleglejsze, dziwniejsze wściekłe wody.
Polany całe moje, odraza zamiast piękna,
W moich oczach przyszłość, sen proroczy; życie.

Serce bardziej rana, splugawiona dobroć,
Niźli ma głupota, miast zbyt tłocznych śmiechy.
Pociągi odjechały, wiatr pozbierał pyły,
Teraz w knajpach picie złowi nam codzienność.

Słońce wstaje z nami oblodzone, ciche,
Zaleje jeziora, trawy, słowa zmieni w bełkot.
Potem deszcz obmyje grzeszne ręce moje,
Piorun zwróci wiersze, niebo da natchnienie.

Szumią drzewa, płaczą trawy, wiatr pijany ucichł.
Z wrzaskiem przenikliwym w otchłań morza wpadłem.
Polany niespokojne, morza wciąż wzburzone,
W moich oczach przeszłość, sen proroczy, smutek

Dodano: 2008-05-30 13:56:10
Ten wiersz przeczytano 949 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Wolny Klimat Smutny Tematyka O brzydocie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

AMOR1988

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »