Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Bez skrzydeł

Słów nie ukrywam, choć czasami bywa ciężko,
wykrztusić z siebie, ukryte głęboko w piersi.
Spłoszone myśli, zuchwale pierzchają ścieżką,
przed przemilczeniem, próbuję okiełznać w wersy.

Zlęknięte ciągle - dróżka to istna nieśmiałość.
Powątpiewanie, będące chlebem powszednim.
To nie jest proste - choć kiedyś się wydawało,
że słów przenigdy nie zabraknie odpowiednich.

W tym wszystkim trudno w spokoju ułożyć głowę.
Choć pragnę ulgi - do odpoczynku szmat czasu.
Ciągłe pytania, czemu nie cieszy odpowiedź?
Chęci do życia, zdarty przewlekle już zasób.

Los z piór oskubał zwiędnięte skrzydła na amen.
Jak żyć poczciwie, gdy kroki tak chwiejnie stawiam?
Ciągła niepewność, szlagiery smutku i zamęt.
Miłości skrzydła - stracone jak ogon pawia.

Nie wstaję z kolan, całując ziemię jak matkę,
widocznie niebo, zachwytów szczerych nie pragnie.
Popadłem w sidła - własnego serca pułapkę.
Piekła na ziemi, gdy traci miłość swą magię.

autor

Arturro

Dodano: 2020-07-05 18:03:47
Ten wiersz przeczytano 396 razy
Oddanych głosów: 25
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (25)

Grusana Grusana

Niesamowity monolog, duzo mądrego przekazu,ciekawe
obrazy wnetrza człowieka...

beano beano

wersy krzyczą ogromnym smutkiem...
mam nadzieję, że to już historia...
pozdrawiam

karmarg karmarg

Piękny wiersz a tyle w nim smutku - z czasem skrzydła
odrosną nie trać nadziei :-)
pozdrawiam

Belamonte Belamonte

ale do tej jednej mówić się nie chce czy ogólnie do
wszystkich, bo to jest różnica. Ciekawy tekst, do
przemyśleń. Czego właściwie oczekujemy od miłości?

fatamorgana7 fatamorgana7

To z pewnością ciężkie chwile dla peela, ale nie wolno
grzęznąć w smutku.
Też mnie zatrzymał zwrot "upadam z kolan", może "nie
wstaję z kolan" czy jakoś tak..., ale oczywiście to
nie mój wiersz i nie moja decyzja ;)
Pozdrawiam serdecznie Arturze :)

Zosiak Zosiak

Jeden wielki smutek :(

zielonaDana zielonaDana

Dużo emocji i zwątpienia, bardzo obrazowe metafory i
to mi się podoba. :)
"upadam z kolan" ? - nie rozumiem. nie miało być - na
kolana? ;)

Marek Żak Marek Żak

Serce zadecydowało, trzeba zamknąć ten rozdział.
Pozdrawiam.

loka loka

Miało być piękny.

loka loka

Smutna prawda.Piekny wiersz.Pozdrawiam.

mariat mariat

a może miłość za wcześnie poznana
z nóg strąciła Pana?
może jednostronna?
jeszcze nie dozgonna.../

Zakochana w wietrze Zakochana w wietrze

Miłość odfrunęła ale nie jest ostatnią...Jeszcze
skrzydła odrosną...
Pozdrawiam serdecznie...

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »