Bohater
Skromnym był nasz bohater,
Tańczył wśród lasów i mgieł,
Duszę swą mając za zapłatę,
Osiągał cel.
Światła świeciły promieniście,
A lustra łkały tęskną pieśń,
Za duszę wolność oddał iskrze,
Osiągał cel.
Mrok, starodawny wąż i liście,
Tak on się stawał jednym z drzew,
Sobie przysięgał uroczyście,
A wiatr niósł echem ptaków śpiew.
A duszy pieśń czym była?
Łkaniem? Czy może szczęścia zawołaniem?
I gdzie jest imię jej wyryte?
Gdzie tajemnice wszystkie skryte?
Rzeka szumiała w odpowiedzi,
Jasną symfonię, mroku grę,
Masz wszystkie swoje odpowiedzi,
Rozejrzyj się.
![](/upload/avatars/60/60810_m.jpg)
Fairytaled
![](/res/img/layout/nib_grey.png)
Komentarze (32)
eldorado szuka każdy bohater, podoba mi sie
Gdyby tylko wystarczało oglądanie ... niestety, nadal
wielu rzeczy nie wiem. Daję głos mimo wszystko.
Fajnie o bohaterze osiągającym cel, pozdrawiam
serdecznie.
Każdy ma jakiegoś bohatera.
Czy takiego na jakiego zasługuje nie wiem ale ma.
Wiersz świetny.
Dobry wiersz. /+/
Zmiana na nieregularny była wskazana.
Pozdrawiam ciepło. :)
Podoba mi się.
Dziękuję, życzę wam miłego wieczoru :)
Piękny wiersz.
Pozdrawiam
Piękny wiersz rymowany.
Dobrze się czyta.
:))
Jednak sowy są mądrzejsze od skowronków :)
:)) no właśnie należy 'chodzić spać z kurami' a nie z
sowami i wstawać jak skowronek...
Próby regulacji uważam za jak najbardziej udane.
Nieregularny wiesz, jak nieregularne klopsy. A
mogłeś jeszcze spróbować, gdybyś się wcześniej
obudził.
Pozdrawiam i dziękuję za komentarze :)
już miałem podać mój pomysł jak wiersz wyregulować ...
a tu klops wiersz nieregularny...
a szkoda...
ciekawy wiersz, nietuzinkowy