Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Elegia na dziś


Myśli moje płonne,
nie znają umiaru.
Serce oszalałe
i skłonne do czaru.

Mięśnie tak napięte,
jak werbla membrana.
Ciało nieruchome
w zaklęciach szamana.

A dusza wędrowca
jak gwoździem przybita.
leży nieruchomo,
gnije nie rozkwita.

Co zrobić gdy serce,
rozdarte w połowie.
I kłamstwo za kłamstwem
a słowo po słowie.

Komu wierzyć bardziej,
czy ojca synowi.
Mamonie bezwonnej
a może klaunowi.

Wszystko łączy całość
i przychodzi z wiekiem.
Jesteś kupą mierzwy
lub jesteś człowiekiem.

autor

Prymus

Dodano: 2019-06-12 15:18:26
Ten wiersz przeczytano 142 razy
Oddanych głosów: 4
Rodzaj Rymowany Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (3)

karmarg karmarg

to prawda z wiekiem patrzymy inaczej i oceniamy kto
jest prawdziwym człowiekiem:-)
pozdrawiam

BordoBlues BordoBlues

kupa mierzwy - podoba mi się to określenie. oczywiście
bardziej podoba mi się bycie człowiekiem.
dobry wiersz. pozdrowionka :):)

mariat mariat

Tu 'e' uciekło, a z treścią - trudno się nie zgodzić.
"Mięśni tak napięte," (mięśnie)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »