Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Brzemię

z

Przygarbiona, z laską w dłoni
tak przemierza wiele mil
Czy deszcz siąpi, czy spiekota
dźwiga brzemię swego życia

Ławka w parku da wytchnienie,
gdy zmęczona, spocznie chwile
Jakiś tłumok w ręce gniecie,
widać całe jej zaplecze

Ludzie ją mijają spiesznie,
jedna z wielu takich w mieście
Swój majątek dzieciom dała
za opiekę, była stara

I różańcem oplecione,
przemrożone, spierzchłe dłonie
Ściska mocno, zagubiona,
prosząc Boga -
Zabierz mnie z tego padołu

autor

sareneczka

Dodano: 2011-06-09 17:25:13
Ten wiersz przeczytano 1186 razy
Oddanych głosów: 28
Rodzaj Nieregularny Klimat Dramatyczny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (21)

(OLA) (OLA)

Wowwwww aż ciarki mi przeszły po plecach mhmmm i tak
sobie myślę że ten wiersz to taka prawda
życiowa...taki dramat jeszcze nie jednego spotka
człowieka :(...Pozdrawiam serdecznie:)

sylwiam71 sylwiam71

Taka jest smutna rzeczywistość:(

mariat mariat

Bardzo wymowny, aż boli. (tylko w tytule powinno być
Brzemię = ę)

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Świetny wiersz!! czytanie sprawiło mi ogromną
przyjemność!

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za odwiedziny :))

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Winno być: "...zabierz mnie z tego padołu."dopełniacz
l.p tak właśnie brzmi.

ewciaw1963 ewciaw1963

Bardzo wzruszył i głęboko poruszył mnie Twój
wiersz,piękna treść,pozdrawiam serdecznie...

Akaheroja Akaheroja

każdy chce być potrzebny....

lien12345 lien12345

Niestety taki nieraz jest życie, nigdy nie wiadomo
jaka starość nas czeka....

blondynka8 blondynka8

Tak bywa. Ta inwestycja ( w dzieci) nie wypaliła.
Smutne, ale prawdziwe. Pozdrawiam Autorkę.

Zosiak Zosiak

Wzruszajacy, dobry wiersz.

DoroteK DoroteK

bardzo smutna opowieść o starości...

siaba siaba

Niestety choc bardzo chcialam,nie doszukalam sie w tym
wzruszaajacym wierszu najmniejszej
optymistycznej nutki.Ostatnia zwrotka mowi o
zagubieniu i blaganiu o spokoj.Pozdrawiam+++

G72A G72A

Ludzkie losy, przedziwne... bywamy uwikłani w idee,
zapominamy, że kochać to także kochać siebie, gonimy
za namiętnościami... ciągle głupi...nierozważni...
karmiący kompleksy...ufni w miraże. Przypomina mi się
fragment z utworu St.Staszewskiego "...wśród tylu
różnych dróg przez życie, każdy ma prawo wybrać źle".
Pozdrawiam serdecznie

Czatinka Czatinka

Wzruszający wiersz, dużo jest takich istot oszukanych
przez życie.

sareneczka sareneczka

Tym wierszem opisuje prawdziwą historię kobiety jw.
przedstawiłam, aczkolwiek interpretacja jak zwykle
dowolna.Pozdrawiam:)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »