Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

OPOWIEŚĆ WIGILIJNA

Jasny pokój, choinka, wszyscy razem
Jasny świąteczny czas, uśmiechy biegną przez twarze
Spokojna rodzina, dwanaście potraw, kolędy
Kto by w ten czas rozpamiętywał własne błędy?

Lecz za oknem, sto metrów drogą w góre
Pod pierwszym mostem, tam gdzie kiedyś z bratem chciałeś łapać chmurę
Bez swych skrzydeł siedzi, płacząc były król
Do dołów życie spadł ten co tron miał kiedyś pośród gór

Kim on jest? Czy ktoś pomyśli o nim
On tam w smutku, My w cieple i radości
I chociażby i anioł niósł go ponad ziemią
Dziś dawne myśli i bóle jego ogień życie grzebią

Usnął - lepsze jutro wyśnić chciał
Umarł - pośród swoich snów na zawsze pozostał...

autor

szafa

Dodano: 2004-12-25 15:34:44
Ten wiersz przeczytano 2482 razy
Oddanych głosów: 11
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »