Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

tam.

Będę jak wszyscy posągiem człowieka.
Bez serca, które kocha i czeka.
Bez duszy marzeń i wspomnień,
których teraz nie potrafię zapomnieć.

Pozbawiona uczuć pójdę mroczną drogą,
będę mijać ludzi, którzy uwolnić się nie mogą.
Których ogarnie gorzki żal i smutek ponury,
od którego pociemnieją nawet chmury.


Napotkam wielu fałszywych ludzi,
ludzi, którzy mnie zniszczą,
choć ciągle będą wspominać o miłości,
lecz na prawdę w ich sercach będzie nienawiść gościć.
Ciemność potężniejsza od światła,
wiatr silniejszy niż huragan.

I spoglądać tam będę na morze pozostałości z ludzkich dusz,
fragmentów których nie zniszczy nic w nas,
których nie pokona nawet okrutny czas.

Dotrę do piekła, które wygra walkę z niebem.

...

autor

piórko

Dodano: 2007-11-16 17:00:35
Ten wiersz przeczytano 519 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Wolny Klimat Pesymistyczny Tematyka Przygoda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »