Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Smok

Powiem o smokach wulkanach Ziemi
co plują w złości gradem czerwieni
to wszystko z przyczyn dobrze nam znanych
bólów i cierpień nagromadzanych

Wulkan jak człowiek żyje oddycha
w błękitne niebo często też wzdycha
i dotąd ta góra żyje w spokoju
dokąd jej kwasy nie toczą boju

Radość i uśmiech jak Słońce na niebie
nie zawsze obecne w życiu dla ciebie
ustąpią niekiedy miejsca ciemności
smutkom ogólnie zwanym przykrości

A gdy obecność ich się wydłuży
czas twego życia dziwnie się dłuży
dowodem zaś myśli niepokoju
są iskry gniewu zbrojnego roju

Wtedy żołądek główna komora
jak w niestrawności czuje że pora
kipi i drży miotając ciążeniem
z żałosnym rykiem sączy strumienie

Chmury popiołów unosi twa głowa
przez stożki wypływa lawa magmowa
ślizga się stokiem ogień uśpiony
upust dla gniewu żal złagodzony

A gdy już oczyści rozum i ciało
uśnie spokojnie choćby też dniało
bowiem to słonko co zawitało
zatraci wspomnienie że kiedyś bolało







autor

Aneta

Dodano: 2004-07-13 11:55:49
Ten wiersz przeczytano 371 razy
Oddanych głosów: 8
Rodzaj Rymowany Klimat Optymistyczny Tematyka Przyroda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »