Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

***

Wędruję w czasie własnego jestestwa
zaszczepiam w siebie znany mi świat
znad świtu w półmroku
biorę głęboki wdech i pluję w kałuże
którą pozostawiły słone krople płynące
spod przymrużonych powiek
skulone i ubrane w rozpacz
to wtedy dzień był rokiem
teraz rok mi ucieka
przez palce jak dzień
huśtam się tak na skrajnościach
krzyżując ręce owiane własnym dotykiem
oddycham spokojnie
nie krztusząc się już łzami

autor

Walkiria

Dodano: 2009-11-03 11:12:08
Ten wiersz przeczytano 265 razy
Oddanych głosów: 11
Rodzaj Bez rymów Klimat Melancholijny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (8)

Alodia Alodia

Jaki ten czas względny...a miłość?-dobry wiersz:)

ula2ula ula2ula

wtedy dzień był rokiem, bo cierpienie Teraz szybko
biegnie Huśtawka tamtego w spokój ulotny się zmienia
Dobry wiersz refleksyjny Na tak!

Aut Aut

Nikt nie wie co w życiu grane i jak ma być wzorcowo
kochane? Jak ślepcy się poruszamy i... potykamy.
Co wiozę (wiersz "Pociąg") w walizce marzeń, w
oddzielnym wierszu wkrótce sekretnie wyjaśnię, gdy
księżyc nocą bajkowo zaśnie.

Ginsana Ginsana

zgrabnie ujęte w słowa...

fshut fshut

Smutno ... to ta jesień ... wiersz na plus -
pozdrawiam

Atena Atena

jest czas łez, goryczy, smutku....ale zawsze trzeba
mieć nadzieję że po takich dniach nastąpi okres
radości, jasności i przychylności... Pozdrawiam

Czatinka Czatinka

ciekawa treść ... czas pracuje na naszą starość :)

Lolcio Lolcio

Artystyczny to wiersz, szczególne metafory. daję +

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »