Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Zniszczona róża...

Jak róża zniszczona,
jak świeca spalona
nic nie warte jest życie,
nic nie warte jest bycie
samemu, jednemu,
opuszczonemu.

Żałuję, żałuję,
wybacz mi proszę!
Za to, że cię miłuję
karę ponoszę.
Skrzywdziłam Ciebie
nie tylko siebie.

Jak kwiat zniweczony,
jak knot wypalony
niepotrzebna na świecie
miłość. Wy nic nie wiecie!
O moim bólu, cierpieniu,
czy osamotnieniu.

Żałuję, żałuję,
że byłam szczęśliwa.
Szczęście minione kłuje,
gdy zbieram bólu żniwa.
Ono - zbędne wspomnienie
daje mi wciąż cierpienie.

Jak dąb przez wicher wyrwany,
jak brzeg przez rzekę zerwany
poddałam się żywiołowi
i spadam ku dołowi
na twardą ziemię.
Już nic nie zmienię....

autor

Alexa

Dodano: 2005-03-24 11:49:18
Ten wiersz przeczytano 455 razy
Oddanych głosów: 8
Rodzaj Rymowany Klimat Pesymistyczny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »