Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Dziecko


Skargę złożył na me lico człowiek samotny.
Gorącym muśnięciem ust na policzku.
W czułe, obce dłonie złożył smutek swój.
Dziecko dojrzałe nową drogę życia znalazło.
A on?
Kłaniając się grobowcom czekał swego czasu,
Dzwon śmiertelny wygrywał już dla niego kuranty.
Lata życia przeminęły w gwarze pustelni.
Czekał na próżno powrotu swych dziatek.
Kostucha sucha wskazała mu łoże.
Leży w swej samotnej mogile
W zimnej, wilgotnej, święconej ziemi.
Mrok nieprzenikniony w koło niego,
A nad nim słońce i kwiaty czerwone.
A ono?
Postać dziecięcia z ognikiem w dłoni się kłania.
Za późno synu, córko kochana.

Dzieci - śmieci, tak mówi się o naszych pociechach, o naszej przyszłości...

autor

BeataŻyła

Dodano: 2010-10-25 07:28:49
Ten wiersz przeczytano 433 razy
Oddanych głosów: 4
Rodzaj Bez rymów Klimat Smutny Tematyka Samotność
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (3)

Sotek Sotek

Przeczytałem z uwagą, potrafisz sprawić, że serce
zadrży. Pozdrawiam:)

Żabnetta Żabnetta

Twój wiersz jest do dopracowania, ale zatrzymała mnie
treść przejmująca tak bardzo, że musiałam zostawić
swój ślad. Pozdrawiam ciepło.

DoroteK DoroteK

może to zbliżający się 01.11. skłania do pisania
takich wierszy, bardzo smutnych, tak bardzo, że aż
człowiek ma ochotę znów zapytac o sens...

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »