Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Pod Drzewem

Pod Drzewem

Siedzę samotnie pod wielkim drzewem,
zerwał się z łańcuchów wiatr i wieje
Porusza niewielkim róży krzewem
Rozwiewa z łatwością skryte nadzieje

Wolno mijają niekończące się minuty
Czule odbijają znamię na duszy
Skrępowanej przez mosiężny łańcuch długo kuty
Wypływa już nadzieja, że on się skruszy

Złociste promienie rażą me oczy
Cień drzewa rozciąga sie poza mną
siedząc mozolnie syzyfowy kamień toczę
na wieczność, za grzechy jest to karą

Samotny jestem wśród ludzi
Może już wcale mnie nie ma
Włosy szaleją na wietrze
tylko one pozostały ze mną

autor

Slooniu

Dodano: 2008-12-06 20:33:54
Ten wiersz przeczytano 424 razy
Oddanych głosów: 6
Rodzaj Nieregularny Klimat Pesymistyczny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (4)

kayon kayon

Nie ma ludzi samotnych
Jest nas miliony
Tylko każdy sromotny
i zagubiony

gorza gorza

drzewo to symbol życia--w chwilach zwątpienia chcemy
żeby nas coś nas chroniło przed przeciwnościami
losu--ładnie to opisałeś--pozdrowienia

Majla Majla

Życie składa się z chwil samotności, zadumy,
zamyślenia.Są potrzebne.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »