Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Samotność monotonii

W otchłani duszy, gdzie światło zagasło,
Pytają, lecz odpowiedzi znikły w czerni.
Życie me jak mglisty sen, bezbarwny,
Wędruję ścieżką, gdzie nadzieja już nie migocze.

W samotności tonę, męskiej tragedii obraz,
Co piątek, co niedzielę, dusza zdeptana.
Bezbożnik w ich oczach, skazany na wieczną pustkę,
Sądzą, krytykują, a serce w mroku szarpie się.

Niosę brzemię ocen, jak cień zanurzony w łzach,
W ich spojrzeniach brak zrozumienia.
Przyszłość jak opłakana melodia w ciszy,
W ciemnościach, me serce zanurzone w beznadziei.

Zamknięty w labiryncie własnych myśli,
Głęboko w tej melancholii tonąc.
Cienie przeszłości jak duchy męczące,
A dusza, jak martwy las, bez odgłosu drzew.

Wędruję przez życie, jak po polu minowanym,
Zraniony i samotny, wciąż na tej stromej ścieżce.
Nadzieja gasnąca jak gwiazdy przed świtem,
A serce pulsujące w rytmie utraty i zapomnienia.

autor

Ozzy Perpurl

Dodano: 2023-11-11 17:59:56
Ten wiersz przeczytano 264 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Monolog Klimat Refleksyjny Tematyka Samotność
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (2)

sturecki sturecki

Jeden wers kończy się na "się". Nie wiem, czy tak być
musi?

sturecki sturecki

Samotność przygnębia. Metaforyczny język opisuje
uczucie utraty, beznadziei i osamotnienia, maluje
obraz melancholii i traumy. Uczucie braku zrozumienia
ze strony innych powoduje atmosferę izolacji. To
wyjątkowo poetycki sposób wyrażenia doświadczeń
psychicznych i emocjonalnych ze świata uczuć.
(+)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

AMOR1988

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »