Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Melancholijny obraz...

samotności

Spojrzała w niebo, pochmurne jak jej życie.
Zza chmury wyjrzało słońce, promienny blask
padający na twarz łagodnie głaskał policzek.
Podniosła wieczko pozytywki, którą kiedyś
dostała w prezencie na imieniny. Z wnętrza
wydobyły się dźwięki jej ulubionego utworu.
Westchnęła, przejęta miłym znakiem miłości
męża, który nie z własnej woli musiał z tego
świata odejść. Przymknęła powieki; obraz pod
nimi wprawił ją w pogodny nastrój, na usta
powrócił uśmiech. Zapomniała o jesieni;
o ptakach, wśród których trwało poruszenie
podczas prostowania skrzydeł do lotu.
Nie wzruszyła się na myśl o kolejnych opadłych
liściach, o chłodzie zniechęcającym do wyjścia
z domu. Bujając się w fotelu, marzyła;
o wiośnie, która zawita do jej przydomowego
ogródka, o słodkim zapachu róż herbacianych.
Pąki zebrane w bukiet na grób zaniesie, a ona
promieniami słońca będzie się cieszyć.
Wiatr szumiący w liściach zacznie snuć opowieść
o lecie; o wybujałych zbożach na polach i trawach
nieskoszonych na łąkach.
Po smutnych dniach zimowych przyniesie nadzieję.
Zdawało jej się, że słyszała kroki za drzwiami;
nasłuchiwała, ale znajome odgłosy, powoli cichły
w przeciągu wywołanym przez uchylone okno
na klatce schodowej i drzwiami wejściowymi,
które po chwili z trzaskiem się zamknęły.
Uprzytomniła sobie, że on, już nigdy nie wróci.

Niezbadane są zawiłości życia.

autor

_wena_

Dodano: 2020-10-03 19:35:49
Ten wiersz przeczytano 2383 razy
Oddanych głosów: 90
Rodzaj Wolny Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (91)

_wena_ _wena_

Wszystko w przyrodzie ma swój początek i koniec ale
trudno jest się pogodzić ze śmiercią kogoś, kto był
miłością życia.
Dziękuję mamusiu45 za przeczytanie i komentarz.
Serdecznie pozdrawiam :)

mamusia45 mamusia45

Przejmująco smutny...wzruszyłam się ...piękna ta
melancholia. Pozdrawiam serdecznie :)

_wena_ _wena_

ups, Beatko :))

_wena_ _wena_

A ja niestety musiałam ten trudny dla mnie czas w
samotności przeżyć :(
Dziękuję Elu za wgląd do prozy i miłe słowa w
komentarzu :)

beano beano

wzruszyłam się...
pozdrawiam Weno, pieknie piszesz.

_wena_ _wena_

Dziękuję :))

Piorónek zbójnicki Piorónek zbójnicki

_weno_
Piękna proza!
Wspomnienia bywają różne. Coś wnet transmigruje ku
Nas, by przypomnieć o swoim istnieniu. Miłość nosi się
w sercu, do końca życia.

Pozdrowienia ciepłe!

_wena_ _wena_

Gdy czuje się w sercu miłość to wtedy raźniej się żyje
:)

Ankhnike Ankhnike

A tutaj się wciąż kocha, tęskni i odczuwa ogromny
brak... przytulam cieplutko.

BordoBlues BordoBlues

Szalenie przygnębiający obraz po śmierci najbliższej
osoby. Trudno znaleźć nadzieję, zwłaszcza w takich
trudnych czasach jak teraz.
Ślę uśmiechy. :):)

waldi1 waldi1

Pozdrawiam Ciebie bardzo serdecznie weno miła ...

MAGNOLIA MAGNOLIA

Smutny piękny wiersz wzruszył mnie, samotność
niejedno ma imię. mnie daje możliwość wyciszenia i
zagłębienia swoich własnych myśli. pozdrawiam
cieplutko.

_wena_ _wena_

Dziękuję za wgląd :)
Ciepło pozdrawiam :)

_wena_ _wena_

Kolejnym czytelnikom dziękuję za przeczytanie i
komentarze.
Pozdrawiam Was serdecznie.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

anna

marcepani


więcej »