Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Nałóg

Pogrzeb ta panna miała skromny, nie było plebsu zbyt wiele
Jak gwiazd czuwanie, jak słońca promyk stali nad trumną w kościele
Patrząc na blask ten niepozorny, mogli uwolnić swe żale
Przeminie dzień, jak ostrza skowyt, co zabił ją w miejskim upale

Inna to panna teraz związana, stoi przy słupie zdyszana
Kąpiel rozpocznie się nieustanna, zostanie z popiołem zmieszana
Bo taki jest los, gdy ktoś dla człowieka się staje prawie nałogiem
Życie, kochana, nie dla robaka, nie myl włóczęgi z Twym Bogiem

Płacz tylko słychać, morze wylało, czara się prawie dopełnia
Pająka z sieci coś przegoniło, wola się Pana wypełnia
Narzucić mogę swoją biel ciała, oczyszczę siebie z przewinień
Czy ona wiedziała, kiedy tam stała, że słowo stanie się czynem

Ziemia jest płaska, moze tak myślisz, zobaczysz, gdy wzlecisz w wyżyny
Mądrość, ma panno, to nie tylko łaska, to symbol strapionej dziewczyny
Każdy kto wierzy, że może bez chwili wstąpić w krąg piekła bez winy
Niech lepiej się stara pójść prosto do nieba, nie spotka tam mojej krainy

autor

nowik13

Dodano: 2015-03-16 00:13:45
Ten wiersz przeczytano 328 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Świat
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (2)

masz4 masz4

Tak zawikłana Twa kraina, że nie wiem "o co kaman".
"Mądrość, ma panno, to nie tylko łaska, to symbol
strapionej dziewczyny
Każdy kto wierzy, że może bez chwili wstąpić w krąg
piekła bez winy" a tu "zaboksowałęm" na dobre.
Pozdrawiam

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »